राष्ट्रपति डा. रामवरण यादवले सङ्क्रमणकाल लम्बिनु मुलुकका लागि उचित नभएकाले शान्ति, संविधानका काम अविलम्ब टुङ्ग्याउन राजनीतिक दललाई आग्रह गर्नुभएको छ। बाह्रौँ अखिल नेपाल कानुन व्यवसायी राष्ट्रिय सम्मेलनको शुक्रबार समुद्घाटन गर्दै राष्ट्रपति यादवले आजको हाम्रो सही निर्णयले सम्पूर्ण नेपालीको भविष्य उज्ज्वल पार्ने र सानो गल्तीले वर्षौंसम्म अँध्यारोतर्फ धकेल्ने जनाउँदै भयावह परिस्थिति सिर्जिन नदिने सचेतताको अपेक्षा गर्नुभएको स्मरणीय छ। राष्ट्राध्यक्षका नाताले डा. यादवले राजनीतिक दलका नेतालाई विभिन्न तबरबाट पटक-पटक शान्ति, संविधानका काममा एकचित्त भएर लाग्नु आग्रह गर्दै आउनुभएको सर्वविदितै छ। संविधान सभाको आयु मोटामोटी दुई महिनाभन्दा अलि बढी मात्र बाँकी रहँदा पनि अपेक्षित उपलब्धि हासिल गर्नेतर्फ दलीय सक्रियता नदेखिँदा राष्ट्रपति यादव चिन्तित हुनु स्वाभाविक हो। शान्ति प्रक्रिया तीव्रगतिमा नसर्नु र संविधान निर्माणका काम पनि बाधित रहनुले सर्वसाधारण नेपाली पनि उद्विग्न छन्। संविधानसभाको आयु अत्यन्तै छोटो रहेकाले अन्तर्राष्ट्रिय समुदायको चासो र चिन्तासमेत बढेको छ। राजनीतिक दलचाहिँ निणर्ायक घडीमा समेत गम्भीर देखिएका छैनन्। संविधानसभामा सामेल तीन ठूला दल एनेकपा माओवादी, नेपाली काङ्गे्रस तथा नेकपा-एमाले)बीचको वैमनस्य, बेमेल र आग्रह, पूर्वाग्रहको चक्रले स्थिति प्रतिकूल बनाएको छ। नेतृत्व गणको आपसी अनमेल, सत्ताको खेल, भावी दाउ र अन्तर्निहित स्वार्थका कारण शान्ति, संविधानका काम ओझेलमा पर्नु कुनै अर्थमा ठीक होइन।
राजनीतिक दलबीचको द्वन्द्वमात्रै अहिलेको टाउकोदुखाइको पक्ष होइन। अन्तरदलीय उग्र सङ्घर्षले पनि प्रतिकूलतालाई मलजल गरिरहेको छ। अन्तर दलीय बेमेलले प्रायः सबै दललाई ग्रस्त तुल्याएको छ र यसमा खासगरी एनेकपा माओवादीमा सल्किएको भुङ्ग्रो भयावह छ। शान्ति प्रक्रियाकै सम्बन्धमा पनि यसलाई अन्तिम निष्कर्षमा पुर्याउन दलहरूबीच थप सहमति कायम हुनसकेको छैन भने भए, गरेका सहमतिप्रति पनि विमतिका स्वर उर्लनु विडम्बनाको पक्ष बनेको छ। १२ बुँदे समझदारी, जनान्दोलन-२, बृहत् शान्ति सम्झौता, अन्तरिम संविधान तथा संविधान सभा हुँदै सहमति र सहकार्यसाथ अघि बढेका राजनीतिक दल शान्ति, संविधानका कामप्रति एकमत नदेखिनुले राजनीतिक अन्योलमात्र बढाएको नभई भविष्यसमेत चौपट पार्ने सङ्केत गराएको छ। एउटै जहाजमा सवार भए पनि नेताहरू नजिकिँदो दुर्घटनाप्रति असचेत हुँदै तेरो, मेरोको झगडामा रमिरहनुलाई उदेकको होइन, खेदको कुरो मान्नुपर्छ। मुलुकमा जारी लोकतान्त्रिक, गणतान्त्रिक यात्रा दुर्घटित हुनपुगेमा राजनीतिक दल, नेता, कार्यकर्तामाथि मात्रै होइन, मुलुक तथा मुलुकवासीमाथि पनि वज्रपात हुनेछ। ठूला तीन शीर्षस्थ नेताले चाहेमा शान्ति, संविधानका काम सहजै पूरा हुने निर्विवाद यथार्थ भए पनि आपसी अविश्वासका कारण जनाकाङ्क्षामाथि तुषारापात भइरहेको छ। शान्ति, संविधानका काम पूरा गरेर नयाँ नेपालको स्वणिर्म द्वार उघार्न उद्यत रहनुपर्ने नेतृत्व गण नितान्त वैयक्तिक, समूहगत तथा दलगत स्वार्थको जालोमा जेलिनुले जनतामा निराशा चुल्याएको छ। जनान्दोलनकारी शक्ति आपसमै विभाजित रहेको दुःखद अवस्था एकातिर छ भने अर्कोतिर प्रतिगमनकारी तìवले फणा उठाउन थालेको भयानक स्थिति छ। यस्तो विषम, अनिश्चित र विकराल समयमा समेत शान्ति, संविधानका सन्दर्भमा दलीय सहमति, सहकार्य र एकता नहुनुलाई घोर अभिशापको विषय मान्नैपर्छ। राष्ट्रपति यादवले मुलुक तथा मुलुकवासीको अभिभावकका नाताले राजनीतिक दललाई सम्भावित विपत्तिप्रति सचेत तुल्याउँदै जिम्मेवारी निर्वाहनिम्ति गर्नुभएको सामयिक आहृवानलाई सरोकारी सबैले गम्भीरतासाथ ग्रहण गर्नैपर्छ। यसैमा सबैको कल्याण लुकेको छ। á
